Home Biografie Boeken Aquarellen en inkttekeningen Schilderijen Nieuws/Contact Drie passies had de jonge Adriaan Hoekmeijer. Tekenen en schilderen, muziek en zeilen. Het zeilen werd hem thuis met de paplepel ingegoten. Zijn vader - timmer- man/aannemer - bouwde een houten zeil- jacht, waarmee het gezin veel op het Alk- maardermeer te vinden was. En in 1939 kocht zijn vader de Elizabeth, een 14 meter lang stalen zeiljacht uit 1908, waarmee ook verdere reizen mogelijk waren. Het zeilen gaf richting aan Adriaans passie voor tekenen en schilderen. Er was altijd papier aan boord om op of aan het water te schetsen. Op zolder in Alkmaar hangt nog een kleine aquarel met een kustgezicht, ge- maakt toen hij zijn eerste doos met water- verf kreeg. Zijn tekentalent werd eind jaren ‘50 zelfs bekroond. Met een schilderij van een schip onder volle zeilen verwierf Adriaan de eerste prijs bij ‘De jeugd expo- seert’, destijds een zeer populaire mani- festatie die jaarlijks in de aula van het Murmellius gymnasium gehouden werd. Muziekles bracht een ander talent aan het licht: de jongeman had ook grote muzikale talenten. Zijn pianospel ontwikkelde zich snel - zo leerde hij al vroeg de grote compo- nisten kennen. Hierbij ontstond echter ook wrijving met zijn docent. Die was een echte Bach-liefhebber, terwijl de jonge Hoekmeijer zich meer tot het romantische genre aangetrokken voelde. Die zucht naar romantiek ging bij de jonge Hoekmeijer veel verder dan alleen de muziek en zou zijn verdere leven bepalen. Met zijn vele talenten hoopte hij als kunstenaar door het leven te kunnen gaan, maar dat bleek in zijn ouder- lijk huis een taboe. Een leuke hobby, maar daarmee kun je echt je brood niet verdienen, was de reactie. Hij moest maar naar de Zee- vaartschool, als-ie zo’n plezier in zeilen had, werd besloten. Hij rondde die opleiding af en volbracht zijn vaartijd als stuurmansleer- ling, maar het werd steeds duidelijker dat de handelsvaart niets voor Adriaan was. Wachtlopen, de administratie doen, ‘het was een soort kantoorbaan op het water, een vreselijk duf bestaan’. De enige vreugdevolle momenten waren die op de wal, waar hij al schilderend de omgeving vastlegde. Vooral de Zuidfranse kust en later New Orleans, in de Verenigde Staten, inspireerden hem. Na een jaar gaf hij het varen op. Langzamerhand verzoende zijn familie zich ermee dat hij wat anders wilde. Wat anders, maar wat dan? Voorlopig mocht hij zich op de Elizabeth vestigen; uit deze periode da- teert een serie aquarellen en schilderijen. Met zijn latere vrouw Gré praatte hij veel over hun toekomst en langzamerhand ont- wikkelde zich een idee, dat aansloot bij Adriaans romantische en avontuurlijke ziel -  met een schip over de wereld zwerven, ande- ren over hun zwerftochten vertellen en de hoogtepunten van hun reizen laten zien. Ne aan proefreis naar de West werd de Elizabeth gedurende drie jaar grotendeels gesloopt en weer opnieuw opgebouwd. De romp werd hoger: meer veiligheid op zee, meer leefruimte binnen en ook de mogelijkheid om passagiers mee te nemen, wat nodig was voor de financiering van de reis. Van 1968 tot en met 1974 zeilde de Elizabeth rond de wereld: Gré en Adriaan kwamen met nog een tientje op zak de Atlantische Oceaan over en voeren een jaar als passagierschip vanaf Grenada om het geld voor de reis te verdienen, op Curacao werd hun dochter Katja geboren, op de Galapagos eilanden leden ze schipbreuk, ze woonden een half jaar op Fiji, maakten nog zonder moderne navigatie-elektronica een zenuwslopende doortocht door riffen en rotsen tussen Nieuw Guinea en Australiè en moesten hun schip op een dieplader door de woestijd tussen de Rode Zee en de Middellandse Zee laten vervoeren omdat het Suezkanaal gesloten was. Naderhand gaven Gré en Adriaan jarenlang lezingen en presenteerden ze films en audiovisuals over hun reizen. Markante beelden werden op aquarellen en schilderijen vastgelegd. Aanvankelijk experimenteerde Adriaan Hoekmeijer veel in zijn schilderijen en werkte hij veel met paletmes in een impressionistische stijl. Later werd zijn werk realistischer en werkte hij met penseel. ´De werkelijkheid is zo bijzonder, dat ik die probeer te benaderen zoals hij is´.